İlk deneyimimdi. Heyecanlıydım. Aslında yaklaşık olarak 10 yıldan fazladır bilgisayar kullanmama ve şu ana kadar 3-4 sefer çökertmeyi başarmama rağmen hiç format atma girişimim olmamıştı. Tabi acı gerçek ile karşılaşmam gerektiğini biliyordum. Kızkardeşimin bilgisayarı aşırı yavaşlayınca benden bu işe girişmemi istedi. Önce araştırmalar yapıldı. Simulasyonlar izlendi. Fotoğraflar ve videolar yedeklendi. Windows CD’si takıldı ve işlemler hiçbir kayıp olmadan tahminimden kısa bir sürede tamamlandı. İhtiyacı olan tüm programlar yüklendi. (Opera, Foxit Reader, Open Office, 7Zip, K-Lite Codec Pack, KMPlayer, FSMax View vs.) Basitti. Fakat mutlaka bir sorun olması gerekir ya. İşte o sorun ethernet (ağ) kartının görünmemesi oldu. Mantık yürüterek bilgisayar anakartının parçası olan ağ kartını tanıtmak için ana kartı sürücülerini güncellemem gerektiğine karar verdim. Ve bunu yaptım da. Ancak yine olmadı. Bu sefer doğrudan ethernet kartının sürücüsünü yüklemeye karar verdim ve kart üzerinden modelini aldım. Kasanın içi karanlıktı. Fener kullanmam gerekti. Tabii eski dost Google’de arama yapabilmek için internet bağlantısı gerekiyordu. Benim de düzeltmem gereken tam olarak bu olduğu için 15 dakika mesafedeki eve gitmem gerekiyordu. Yorucu olacaktı ama yapmalıydım. Tam harekete geçerken. CD üzerinden çalışan Ubuntu Linux geldi aklıma. Windows’un aksine her türlü donanımı tanıdığı yazıyordu internet üzerinde. Şansıma yanımda daha önce denemek için hazırda tuttuğum son versiyonu vardı Ubuntu’nun. Denedim ve oldu. Hem de çok hızlı bir şekilde. Yazıyı okurken sıkıldınız mı bilmiyorum. Ancak benim için ders niteliğinde bir geceydi. Sonuçlar mı: 1. Sakin Olun. 2. Linux’u sevin. 3. Çözümler ayrıntılarda gizli. 4. Format atmak zor değilmiş. 5. Flash bellekler çok kullanışlıymış. 6. Önce ne yapacağınızı tespit edin ve gerekli olan şeyi araştırın. 7. Yanınızda bir fener bulundurun. Bazen gerekebiliyor.